Przygotowanie terenu pod trawnik

Trawnik dziedziczy wszystko po gruncie, na którym powstał. Jeśli pod spodem został gruz, korzenie chwastów i zbita, jałowa ziemia, żadna mieszanka nasion tego nie nadrobi. Przygotowanie terenu to ten niewdzięczny etap, którego nie widać na zdjęciach gotowego ogrodu, a który decyduje o tym, czy darń przetrwa lata, czy zacznie rzednąć po pierwszym sezonie.

To prace pośrednie między niwelacją a siewem. Teren jest już z grubsza wyrównany, ale grunt wymaga doprowadzenia do stanu, w którym nadaje się pod trawę. Usuwamy chwasty razem z korzeniami, wybieramy kamienie i resztki budowlane, spulchniamy podłoże i wzbogacamy je tym, czego brakuje, żeby zatrzymywało wodę i składniki.

Zakres zależy od tego, co zastaniemy. Na działce po budowie trzeba zwykle skorytować wierzchnią warstwę, usuwając zagęszczony, przemieszany z gruzem grunt, i zastąpić ją ziemią urodzajną. Na zachwaszczonym terenie najpierw rozprawiamy się z chwastami, bo dosiana w nie trawa przegra konkurencję. Czasem wystarczy spulchnienie i wymieszanie istniejącej gleby z materią organiczną.

Na koniec wierzchnią warstwę doprowadzamy do drobnej, równej struktury, gotowej pod siew albo rolkę. Grunt powinien być spulchniony, ale nie puszysty, bo zbyt luźna ziemia osiada po podlaniu i robią się nierówności. Dobrze przygotowane podłoże poznaje się po tym, że nasiona równo kiełkują, a darń ma jednolity kolor bez słabszych placków.